Jak zarządzać ryzykiem walutowym

Podstawowym celem zarządzania ryzykiem walutowym jest stabilizacja wartości przyszłych przepływów pieniężnych nominowanych w walutach obcych na znanym obecnie, określonym i akceptowalnym przez nas poziomie. W podejściu do zarzadzania ryzykiem mozna wyróżnić dwie koncepcje:

Podejście konserwatywne – wiąże się z pełnym zabezpieczeniem pozycji walutowej w taki sposób, aby zmiany kursu walutowego nie powodowały zmiany wartości przepływów pieniężnych. W ten sposób już dzisiaj niezależnie od wahań kursów walutowych możemy określić wartość w krajowej walucie należności, przyszłych płatności, czy rat kredytu.

Podejście aktywne – zarządzanie ryzykiem walutowym może przybrać formę aktywnego zarządzania pozycją walutową. W tym przypadku świadomie decydujemy się na częściowe lub całkowite pozostawienie ekspozycji walutowej, w oczekiwaniu na korzystne zmiany kursu. Zabezpieczenie pozycji (również pełne) może nastąpić w momencie, gdy uznamy, iż poziom kursu walutowego jest dla nas korzystny.

Podstawowe korzyści płynące z zarządzania ryzykiem walutowym:

- wyeliminowanie lub ograniczenie wpływu zmian kursów walutowych na uzyskiwane przychody lub ponoszone koszty

- poprawa warunków planowania i zarządzania płynnością oraz wyeliminowanie dodatkowych kosztów finansowych

- możliwość wykorzystania bieżących, korzystnych kursów walut do ustalenia wartości przyszłych przepływów pieniężnych

Dlaczego warto skorzystać z naszych usług doradczych

Korzystając ze swojego doświadczenia oraz obecności na rynku walutowym mamy przyjemność zaoferować Państwu usługi w zakresie prowadzenia gospodarki pieniężnej. Przekazanie nam pewnych kompetencji oraz współpraca z nami pozwala oszczędzić Państwa czas oraz ograniczyć koszty związane z szeroko rozumianą  działalnością na rynku walutowym. Posiadamy zespół analityków, którzy dzięki swojej wiedzy i doświadczeniu cechują się doskonałą orientacją w sytuacji rynkowej. Integralną częścią oferowanych przez nas usług jest podejmowanie decyzji lub dostarczanie przesłanek dla menedżerów do ich podjęcia.

Zarządzanie ryzykiem

Zarządzanie ryzykiem w procesie inwestycyjnym ma w swym założeniu prowadzić do stabilizacji dynamiki wzrostu wartości portfela przy realizacji założonego zysku, stanowiącego cel inwestycji. Zarządzanie oznacza tu przyjęcie i zastosowanie w codziennej praktyce zbioru zasad, dotyczących wielkości otwieranych pozycji, zakładanego ryzyka oraz rynków, na których podejmowane jest zaangażowanie.
 
Prawidłowe zarządzanie ryzykiem jest najważniejszym czynnikiem decydującym o sukcesie inwestycji.
W szczególności należy określić zasady dotyczące:
 
- wielkości zaangażowania na danym rynku i wysokość globalnej ekspozycji – przy ustalaniu
limitów należy wziąć pod uwagę zmienność rynku, korelacje pomiędzy kursami walutowymi,
wysokość inwestowanego kapitału czy sytuację rynkową (ile lotów mogę kupić/sprzedać przy danej ilości kapitału)

- zamykania stratnych pozycji – reguły dotyczące zamykania stratnych pozycji powinny zostać ustalone przed dokonaniem inwestycji (przykładowo strata na jednej pozycji nie może przekroczyć 5% kapitału). Ustalone zasady powinny być konsekwentnie przestrzegane.

- korzystania ze zleceń obronnych stop loss w celu ochrony kapitału przed nadmiernymi stratami.

- przetrzymywania dużych ekspozycji przez weekend ze względu na możliwość wystąpienia luki cenowej na rynku.

Wykorzystywanie w praktycznej działalności inwestycyjnej zleceń stop jest niezbędnym i bardzo popularnym narzędziem zarządzania ryzykiem. Zlecenia typu stop mogą występować jako:
- stop straty (stop loss), określające maksymalny poziom akceptowanej straty na transakcji, po przekroczeniu którego pozycja jest zamykana,
- stop obrony zysku (Take profit), zakłada zamknięcie pozycji w momencie osiągnięcia określonego z góry poziomu zysku,
- stop ponoszonego ryzyka (Drailing stop), zamykający transakcję, gdy określona część związanego z nią zysku zostanie utracona,
- stop obrony progu rentowności (Breakeven), powodujący zamknięcie transakcji, gdy przyniesiona przez nią strata powoduje spadek kapitału poniżej jego wartości początkowej.
 
Wielkość limitu przy wystawianiu zlecenia stop można ustalić w oparciu o:

- zmienność rynku – takie rozwiązanie pozwala na adaptację poziomu obrony do warunków
występujących na rynku poprzez wykorzystanie odpowiednio dobranego wskaźnika zmienności (np. ATR –Average True Range ). W przypadku okresów o dużej zmienności poziom obrony jest bardziej oddalony od aktualnej ceny. W przypadku okresu o niskiej zmienności system reaguje na mniejsze ruchy rynku.
 
- wykresy - metoda heurystyczna zakładająca, iż zlecenia stop loss są ustawiane w pobliżu
istotnych z punktu widzenia analizy wykresów poziomów. Istotne miejsca mogą obejmować
poprzednie ekstrema rynku (szczyty i dołki), ograniczenia linii trendu lub wybicie z formacji technicznych.
 
- wskaźniki technicznych – transakcja zamykająca pozycję jest zawierana w momencie przyjęcia przez wybrany wskaźnik techniczny określonej wartości. Przykładem może być transakcja zamykająca pozycję, gdy ceny spadną poniżej średniej kroczącej o przyjętym parametrze.
 
- wielkość potencjalnej straty – zamknięcie pozycji z chwilą wystąpienia straty o określonej wielkości. Poziom dopuszczalnej straty jest przyjęty przed otwarciem danej pozycji, nie podlegając dalszym modyfikacjom.
- posiadany kapitał – metoda uzależniająca moment zamknięcia pozycji od poziomu kapitału posiadanego przez inwestora. Jeżeli na skutek rozliczeń transakcji wartość portfela inwestora spadnie do przyjętego poziomu, pozycja jest zamykana.
 
- wielkość depozytu – dopuszczalny poziom straty związany jest z aktualnym, wymaganym przez regulacje rynku i opartym z reguły na zmienności instrumentu poziomem depozytu. Pozycja jest zamykana, gdy poziom straty osiągnie daną relatywnie część wniesionego depozytu.